در قبال تصميم دولت نهم براي مذاكره با سفيرآمريكا در عراق كه قرار است 7خرداد انجام گيرد،واكنشهاي متفاوتي شده است.يكي طيفي هستند كه اين مذاكره را غيرانقلابي و تسليم دربرابر امريكا مي خوانند،و ديگر كساني هستند كه معتقد به برقراري رابطه همه جانبه ( ونه فقط مذاكره) با امريكا هستند و البته معترض به اينكه چرا در دولتهاي قبل نسبت به اين موضوعات حساسيت شديد وجود داشت.
دربررسي موضوع،به نظرتوجه به موارد زير ضروري باشد:
1. يكي از دلايل مهمي كه باعث مي شد نيروهاي دلسوز انقلاب نسبت به بيان موضوعات اينچنيني دردولتهاي قبل بويژه اصلاحات حساسيت نشان دهند،عدم اعتمادي بود كه بواسطه شعارها و عملكردهاي مغاير با آرمانهاي انقلاب مسئولين آن وجود داشت،مثل استراتژيها و خط مشي هاي سياسي كه مدام ازاتاق فكر مشاركتي ها،مجاهدين ها،بعضاَ كارگزارانيها،وغيره بيرون مي آمد و مبناي تصميمات سياسي،اقتصادي،فرهنگي و...دولت اصلاحات مي شد كه آنقدر از فاصله هاي عميق با آرمانها واهداف انقلاب برخوردار بود كه باعث "بي اعتمادي" به آنها شود.
2. عملكرد ضعيف و منفعلانه دولت اصلاحات درقبال مسئله افغانستان و از كف دادن همه فرصتها در اين كشور،نوشتن نامه ذلت بار و كاملا منفعلانه آن دولت براي همكاري همه جانبه با امريكا و از همه مهمتر كنار رفتن پرده و عيان شدن خيانت برخي مسئولين در قضاياي بين المللي مثل جاسوسي و خيانت "موسويان" در قضيه هسته اي و...مجموعا براي درك بي اعتمادي مردم و نيروهاي انقلابي از دولتهاي قبل كافي است.
3.گاهي براي حفظ و حراست و دفاع از كيان نظام و انقلاب و منافع ملي لازم است تصميماتي نظير مذاكره در اين سطح نازل با امريكا گرفته شود.مهم اينست كه اولا خط مشي و اهداف آن از طرف مقام معظم رهبري كه فصل الخطاب مواضع انقلابند كاملا تبيين و تاييد شده است - كه همانا معظم له آنرا تعريف و تعيين وظايف اشغالگران براي خروج از عراق بيان نمودند- و ثانيا اين كار به دست دولتي انجام مي گيرد كه حسن عملكرد انقلابي اش در شعار و عمل در طي اين مدت دولت نهم زبانزد خاص و عام است، كه شاخصترين آن در ايستادگي بلامنازع براي دفاع از حق كشور دربرخورداري از فناوري هسته اي متبلور است،و در انقلابي عمل كردن اين دولت همين بس كه دشمناني چون خود امريكائيان به آن معترفند و آنرا رويكرد رئيس جمهور در بازگشت به آرمانها و اهداف انقلابي امام خميني(ره) تعبير مي كنند.
باتوجه به آنچه که گفته شد موضوع مذاكره باامريكا در حال حاضر،نه يك ارتباط منفعلانه همه جانبه، بلكه مذاكره از موضعي كاملا مقتدرانه و عزتمند براي تفهيم وظايف امريكائيان در قبال مسئله عراق است، كه كمترين منافع آن نظير: استمرارو تقويت دولت شيعي عراق، خروج اشغالگران و ثبات امنيت عراق و به تبع آن خاورميانه، مستقيما با منافع ملي و نظام اسلامي ما، اظهر من الشمس است.
بنابراين چه آنهائي كه اين تصميم دولت اصولگرا را غير انقلابي مي دانند بايد در ديدگاه خود تجديد نظر كنند، و چه آناني كه روياي هم آغوشي با يانكيان را در سر دارند بايد بدانند كه به خطا رفته اند.