حاج منصور ارضي در دعاي عرفه گفت:"در عين حال كه ابن سعد را لعن مي كنيم، بايد ابن سعدهاي زمان را نيز بشناسيم. آن ملعون در مقابل فرمايش حضرت اباعبدالله (ع) كه در قبال كشتن من به گندم ري هم نمي رسي، با تمسخر گفت اگر به گندمش نرسم، به جوي طويله هاي آن خواهم رسيد!؛ برخي ازابن سعدهاي زمان ما نيزهمين گونه اند و هرطوري كه شده، قصد دارند، گوشه اي را اشغال كنند و حالا اگر به گندم رياست جمهوري نرسيدند، جو ي فلان سازمان و شهرداري و مديركلي هم برايشان كافيست. وي در ادامه با اشاره به شهرداري تهران گفت:" خيال كردهاند كه از كارهايي كه ميكنند، بيخبريم"
اگرچه سخنان حاج منصور باعث شد تا برخي سايتهاي قارچ گونه نسبت به اين "بهترين مداح عالم
شيعه" عقده گشايي كنند، اما به واقع سخنان ايشان بهترين تعبيري است كه نسبت به بلندپروازي هاي "شهردار تهران" بيان شده است. مدتهاست از زماني كه "قاليباف" لباس نظامي و انتظامي را به طمع رسيدن به رياست جمهوري از تن به در آورده مي گذرد و با اينكه با صرف هزينه هاي هنگفت تبليغاتي نتوانست راي آبروداري براي خود كسب كند، اما گويا هنوز سوداي رسيدن به ملك ري را دارد!
قاليباف به جاي پرداختن به مشكلات عديده شهر تهران كه باعث نارضايتي شهروندان شده است، مدام با فرافكني و موضع گيري هاي يك و بام و دو هوا به خصوص در سخنان اخيرش درباره دولت، تلاش مي كند تا ضمن تخريب دولت، حمايت مخالفان آن را از آن خود كند تا بلكه به مدد آنها بتواند به ملك ري دست يابد!
روزنامه حزب الله راه مي اندازد و موضع ضد حزب اللهي مي گيرد! ؛ ژست انقلابي و ارزشي مي گيرد و ازطرفي به شدت از رئيس متخلف زير دست خود حمايت مي كند(همان مديري كه از کامپیوترهای شخصی برخی افراد مجموعه اش تعداد بسیار زیادی عکس و فیلم غیراخلاقی به دست آمده است!)؛ از عدالت مي گويد و باجناق ها و خويشانش و حتي مهره هاي طرد شده اصلاح طلب را به سمتهاي مختلف مي گمارد؛ و....
و اين روزها وقتي به خاطر سالگرد شهادت "شهيدكاظمي" ياد آن بزرگوار مي افتم و او را با اعمال و رفتار همسايه ديوار به ديوارش كه امروز "شهردار تهران" است مقايسه مي كنم، معناي "توفيق الشهاده في سبيله" بهتر برايم تداعي مي شه!!
